A cewar rahoton Kamfanin Dillancin Labaran Hauza, William H. McRaven ya yi amfani da yaƙin Vietnam a matsayin misali, inda Amurka ta yi nasarar lashe yaƙe-yaƙe da dama a fagen fama, amma ta kasa cimma nasarar yaƙin gaba ɗaya. A cewarsa, wannan ya nuna cewa fifikon makamai da fasaha ba ya tabbatar da nasarar siyasa ko dabarun yaƙi. Duk da haka, Amurka ba ta koyi darasin da ya kamata daga Vietnam ba, domin ta ci gaba da ganin cewa ƙarin sojoji, makamai da kuɗi za su iya warware matsalolin da suka fi ƙarfin soja.
McRaven ya bayyana cewa, bayan yaƙin Vietnam, Amurka ta sake gina rundunarta ta hanyar ƙara kasafin tsaro, inganta horo, sabunta makamai da ƙarfafa tsarin jagoranci. Wannan ya taimaka wajen samun nasarar yaƙin Gulf a shekarar 1991, lokacin da rundunar haɗin gwiwa ƙarƙashin jagorancin Amurka ta kori sojojin Iraki daga Kuwait.
A cewarsa, nasarar yaƙin Gulf ta samo asali ne daga wasu muhimman matakai: samun sahihancin ɗabi’a da hujjar shiga yaƙi, kafa haɗin gwiwar ƙasashe da dama, fayyace manufofin siyasa da na soja, da kuma tabbatar da cewa ba za a tsawaita yaƙin fiye da abin da ake buƙata ba. Ya kuma jaddada muhimmancin fahimtar cewa samun nasarar kai hare-haren sama kaɗai ba ya wadatar wajen cimma dukkan manufofin yaƙi.
Sai dai, maimakon Amurka ta ɗauki nasarar Gulf a matsayin damar fahimtar iyakokin ƙarfin soja, McRaven ya ce nasarar ta ƙara mata yarda cewa fasaha da ƙarfin sojinta za su iya sauya duniya yadda take so. Wannan tunani ya bayyana a yaƙe-yaƙen Afghanistan da Iraki, inda manufofin yaƙi suka riƙa sauyawa, haɗin gwiwar ƙasashe ya kasance mai rauni, sannan ƙoƙarin kafa sabbin tsare-tsaren siyasa ya jawo tsawon yaƙe-yaƙe da tsadar rayuka da dukiya.
Game da yaƙin Iran, marubucin ya ce gwamnatin Donald Trump ta shiga yaƙin ba tare da fayyace manufa guda ɗaya ba. Da farko an bayyana cewa ana neman sauya tsarin mulkin Iran da hana ta mallakar makaman nukiliya, daga baya kuma aka mayar da hankali kan buɗe mashigar Hormuz, duk da cewa a cewarsa, manufofin gwamnatin Amurka sun riƙa sauyawa.
Ya kuma soki rashin ƙoƙarin Amurka wajen samun sahihancin ƙasashen duniya da kafa haɗin gwiwa kafin fara yaƙin. A cewarsa, rashin sanar da wasu ƙawayen Amurka game da harin da ke tafe, tare da abin da ya bayyana a matsayin kuskuren kai hari kan wata makarantar firamare a Iran da ya yi sanadin mutuwar ɗalibai 120, ya ƙara raunana matsayin Amurka a idon duniya.
McRaven ya jaddada cewa, yanayin ƙasa da matsayin Iran, musamman mashigar Hormuz, suna da muhimmiyar rawa wajen takaita damar Amurka. Ya kuma nuna cewa ƙudurin al’ummar da ake yaƙi da ita na kare ƙasarsu na iya zama babban ƙalubale ga rundunar da ta fi su ƙarfin makamai. A ganinsa, ba tare da shirin kai farmaki ta ƙasa ba, yana da wahala a cimma manufar sauya gwamnati ta hanyar hare-haren sama kawai.
Marubucin ya kuma yi gargaɗin cewa, ƙara mayar da jagorancin ƙasa a kan son mutum guda, siyasantar da rundunar soja, da kuma yawan dogaro da sabbin fasahohi kamar basirar wucin gadi, na iya sa shugabanni su yi watsi da shawarwarin ƙwararru da muhimman darussan tarihi. Ya ce fasaha na iya inganta amfani da ƙarfin soja, amma ba za ta iya gyara manufofin siyasa marasa inganci ba.
A ƙarshe, McRaven ya bayyana cewa, ko da yake rundunar sojin Amurka tana da ƙwarewa da kayan aiki na zamani, ba ta kuɓuta daga iyakokin ƙarfin soja ba. Yaƙi yana fuskantar ƙalubale daga rashin sahihancin dalilin shiga cikinsa, yanayin ƙasa, ƙudurin abokan hamayya, rashin son tura sojoji zuwa fagen fama, gajiyawar al’umma da tsawon lokacin yaƙi, da kuma ingancin shugabanci.
Babban saƙon labarin: Nasarar fagen fama ba lallai ta zama nasarar siyasa ba. Ƙarfin makamai da fasaha kaɗai ba su isa ba; samun manufa bayyananniya, sahihancin dalilin yaƙi, haɗin gwiwa, fahimtar yanayin ƙasa da ƙudurin abokin hamayya, tare da shugabanci nagari, su ne muhimman abubuwan da ke tasiri ga sakamakon yaƙi.
Ra'ayinka